Ontmoetingen

Rita van Cascia

feestdag 22 mei

Op het feest van H. Rita van Cascia 22 mei 


Overweging bij de lezing Mt 20, 29-34 
 

Rita van Cascia wijding van de Ritarozen Augustijnenkerk Eindhoven 

 

Rita van Cascia wijding van de Ritarozen Augustijnenkerk Eindhoven

 

 

Rita van Cascia wijding van de Ritarozen Augustijnenkerk Eindhoven

 

Wijding van de rozen 

Vader in de hemel,
U hebt de heilige Rita
de rijke gaven geschonken
van verbondenheid met U,
om vrede te stichten
tussen de mensen
en om lijden te verlichten.

Zegen deze rozen
die een groet willen zijn
aan zieken,
aan mensen in moeilijkheden,
aan mensen die behoefte
hebben aan een gebaar,
en die zich graag richten
tot de heilige Rita
om haar voorspraak te vragen.

Wees uw mensen nabij
en laat hen in dit gebaar
bemoediging vinden
voor hun leven,
op voorspraak van
uw geliefde heilige Rita.
Amen.

In dit verhaal uit het evangelie Matteüs gaat het om twee blinden die langs de weg zitten waar Jezus langs komt, en die alle moeite doen om zijn aandacht te trekken. Andere evangelies kennen hetzelfde verhaal, maar daar gaat het dan over één blinde. Ik weet niet wat dat verschil te betekenen heeft. Want verder is het verhaal bijna woord voor woord hetzelfde. Het verschil ligt eerder buiten het verhaal, en dat verschil is dat Augustinus in een preek over dit verhaal een gedachte ontwikkelt die ik u zou willen doorgeven. (Preek 88,12-13. Zie de Prekenbundel Van aangezicht tot aangezicht,516-517) 

De twee blinden roepen naar Christus. En dan vraagt Augustinus zich af: Wat is dat eigenlijk, roepen naar Christus? Hoe doe je dat? En dan geeft hij het volgende antwoord: Als je mild bent voor de armen, dan roep je naar Christus. Als je zijn woorden echt hoort, als je daar niet doof voor bent, maar als je het echt hoort, als Christus zegt: Verkoop wat je bezit en geef het aan de armen; als je dat echt hoort, dan ben jij iemand die net als die blinden de voetstap van Jezus hoort die langs komt. Die zijn voetstap echt hoort en er ook op reageert; die erop reageert door het zelf te doen. Laat uit je roepen duidelijk worden wat je doet. Laat je woorden duidelijk worden uit je daden. Begin ermee deze wereld niet het einde te vinden; begin ermee dingen uit je bezit weg te geven, begin ermee geen waarde te hechten aan wat iedereen zo belangrijk vinden. Laat je niet van je stuk brengen als iemand je onheus benadert, denk dan niet aan wraak, zet het hem niet betaald. Slaat iemand je op de wang, keer hem ook de andere toe. Als iemand je iets afneemt, eis het niet terug. En heb jij iemand iets afgenomen, vergoed het dan in viervoud.

Wie een beetje aandachtig luistert, hoort bekende woorden. Hij hoort allerlei woorden uit de Bergrede. In de Bergrede staat verwoord hoe je als echte christen leeft. Hoe je echt leeft vanuit het evangelie. Daar staan ook woorden van vergeving. Als je al deze woorden serieus neemt, zegt Augustinus, en als je durft te gaan doen wat je daar leest, komen al je familieleden, je huisgenoten, je vrienden in rep en roer. Degenen die de wereld liefhebben en die denken dat het in het leven gaat om alles wat dit leven aan aangename dingen te bieden heeft, die mensen zullen proberen om jou van zoiets af te houden. Je hoort het ze aan alle kanten zeggen: 'Wat is er toch met jou aan de hand? Ben je gek geworden? Je draaft door, man! Zijn wij allemaal volgens jou geen christenen?' De menigte heeft nog veel meer van zulke woorden, om mensen die echt tot Christus roepen, de mond te snoeren. Net zoals ze probeerden de twee blinden de mond te snoeren. Ze zullen ook proberen jou te weerhouden van deze manier van echt tot Christus roepen. 


Wij vieren vandaag de heilige Rita. U weet dat haar man op jonge leeftijd vermoord werd. Ook toen was er geweld, ook in de kleine samenleving van een dorp, of tussen dorpen. Rita bleef achter met twee jonge kinderen, en met om haar heen een familie die uit was op wraak. En toen ze opgroeiden en grote jongens werden, begonnen ook haar eigen twee zoons daar over te denken en te praten. Rita heeft altijd geprobeerd om iedereen in haar omgeving, haar familie en ook haar eigen kinderen, van die wraakgevoelens af te houden. Als we terugdenken aan Augustinus, zouden we mogen zeggen: Dat was haar manier om tot Christus te roepen. Of een van haar manieren om vanuit haar aanvoelen van het evangelie tot Christus te roepen. Om vanuit Christus, met zijn woorden, naar Christus te roepen.


Ergens in zijn preek zegt Augustinus ook nog dat de massa er altijd van uitgaat dat ze gelijk heeft. Rita probeerde en bleef proberen, dat de mensen in haar omgeving hun wraakgevoelens los zouden laten. Ze was een centrale figuur in dit geheel, want het ging om haar man en het was haar familie die er zoveel moeite mee had. Geleidelijk gingen de mensen verstaan dat zij op die manier nieuwe ruimte schiep tussen mensen. Maar daar moet je dan wel gevoelig voor worden, dat moet je leren zien, en je moet er je aan overgeven, misschien zonder het zelf helemaal te begrijpen. 

Een van de titels van Rita, een titel die we haar graag geven, is patrones in hopeloze zaken. Dat zij ons kan helpen op punten in ons leven waar wij geen weg zien. Zouden de tegenstellingen en ruzies, die mensen zo vaak onnodig op afstand houden van elkaar, zouden deze tegenstellingen ook niet de hopeloze zaken zijn waarin wij iemand nodig hebben die ons inspireert tot een nieuwe stap, en tot nieuwe ruimte in ons leven? 

 

Wim Sleddens, OSA

  Levensbeschrijvingen van Rita zie:
Bekenden 
augustinus.nl/C101-Rita-van-Cascia.html