Monica en Augustinus

'Haar en mijn leven intens met elkaar verweven' 

Op het Augustinusfeest hield Wim Sleddens een lezing over de invloed die Monica op Augustinus uitoefende als wegwijzer in het geloof. Een keur aan citaten uit Augustinus' Confessiones laat haar sterke geloof zien. Wanneer de spreker inzoomde op wat Augustinus zo 'losjes' lijkt te zeggen, won de tekst aan betekenis.

Monica heeft het 'geworteld zijn' in Christus bij Augustinus wakker gehouden en voor hem verder gedragen in die jaren dat Augustinus daar niet mee bezig was.  Hij tekent haar in Conf, 6,1 met een mooi beeld uit het Evangelie: Mijn ellende deed haar over mij tot u schreien als over een dode, maar een die tot leven gewekt zou worden. Op de baar van haar denken droeg ze mij naar u toe opdat u tegen de zoon van de weduwe zou zeggen: 'Jongen, ik zeg je, sta op.' Dan zou hij opstaan en gaan praten en zou u hem aan zijn moeder teruggeven. 

Als een weduwe loopt Monica achter de baar van haar geestelijk dode zoon en ze draagt hem in geloof op aan God om hem tot leven te wekken. Dan gaat Augustinus over naar de derde persoon en laat Jezus spreken. Waarschijnlijk is dat een taalkundige ingreep om de gebeurtenis te openen, breder te maken, zodat deze situatie niet alleen meer Augustinus betreft.

En Augustinus komt bij God terug, op basis van zijn eigen overtuiging, maar zeker ook omdat hij al van jongsafaan christelijk is opgevoed. Dit is een bemoedigend beeld voor ouders die zich zorgen maken over de ontwikkeling van hun kind.  Monica volgt Augustinus, maar geestelijk is zij hem steeds vooruit. Zij is waar Augustinus naar op zoek is. Het zoeken duurt jaren - Augustinus laat zich pas dopen op 31-jarige leeftijd - maar precies zoals haar in een droom voorspeld is, zal hij komen waar zij ook is, hij zal bij haar op de meetlat staan (Conf. 3, 19-20): Waar u bent, daar is hij ook.

Het sterke geloof van Monica, het verlangen naar God, was het thema voor de viering deze dag. De lezingen waren Augustinus' Traktaat  40, 9-10 over het Evangelie naar Johannes en Mat.22, 15-22. 'Geef dan wat van de keizer is aan de keizer, en geef aan God wat God toebehoort.'

De overweging sloot aan bij het vergelijking die Augustinus maakt: wij zijn muntstukken uit de schatkist van God. 'In de schatkist wordt bewaard wat het meest waardevol is en niet verloren mag gaan. Wij zijn als kostbare muntstukken, en we dragen de beeldenaar van God. Geef de keizer zijn munten en uzelf aan God. Het komt er dus op aan God te geven wat hem toekomt: onszelf.  Want jij bent een muntstuk dat het beeld van God draagt. In jou als persoon, in jouw leven wil God zichzelf laten zien.'

 
    

Klik hier voor de volledige tekst van de preek van Wim Sleddens.