24 januari  De geschriften van Paulus

Met grote gretigheid greep ik naar de eerbiedwaardige Schriften van uw Geest en bovenal naar de apostel Paulus: en de moeilijkheden verdwenen, die ik eens had, toen ik de indruk kreeg dat hij met zichzelf in tegenspraak was en niet overeenstemde met de getuigenissen van de Wet en de Profeten. Toch bleken mij de heilige uitspraken van één en hetzelfde karakter "en met huiver leerde ik mij verheugen". Ik begon ook te lezen en ik vond dat al het ware dat ik daar bij de anderen had gelezen, ook hier werd gezegd, onder aanbeveling van uw genade; daardoor gaat degene die ziet zich niet beroemen alsof hij niet ontvangen had: zowel wát hij ziet als dát hij ziet. Want, wat toch heeft hij, dat hij niet ontvangen heeft? Daardoor wordt hij niet alleen aangespoord om U, die steeds dezelfde zijt, te zien, maar wordt hij ook genezen om U te kunnen vasthouden. Daardoor bewandelt hij, die U uit de verte niet kan zien, toch de weg waarlangs hij tot U kan komen en U kan zien en vasthouden. Want al schept iemand ook behagen in Gods wet "naar de innerlijke mens", wat zal hij doen "met die andere wet die strijd voert met de wet van zijn rede en hem gevankelijk uitlevert aan de heerschappij van de zonde over zijn daden"? Want Gij, Heer, zijt rechtvaardig, maar wij hebben gezondigd, onrecht bedreven, goddeloos gehandeld en zwaar drukte op ons uw hand. Wat zal de rampzalige mens doen? Wie zal hem redden van dit bestaan ten dode, tenzij uw genade door Jezus Christus onze Heer, door U als mede-eeuwige verwekt en "geschapen in het begin van uw wegen"? In Hem heeft de vorst van deze wereld niets gevonden dat de dood verdiende en deze heeft Hem gedood. Toen is de oorkonde met haar bezwarende bepalingen, te niet gedaan.