Begin van de vasten
De jaarlijks terugkerende tijd is gekomen, waarin ik u, geliefden, moet aansporen, om oplettender dan anders te denken aan het heil van uw ziel en aan het kastijden van uw lichaam. Dit zijn immers de veertig dagen, bij uitstek heilig overal op aarde. Daarom worden zij door de gehele wereld, "die God in Christus met zich verzoent", bij het naderen van het Paasfeest met bijzondere uitingen van toewijding gevierd. Als twisten, die, óf niet hadden moeten ontstaan, óf die spoedig hadden moeten beëindigd worden, toch tot op heden hebben voortbestaan onder de broeders, of door onachtzaamheid of door koppigheid, ofwel door schaamte, meer te wijten aan trots dan aan bescheidenheid, dan moet daaraan nu terstond een einde worden gemaakt. Die twisten, waarover de zon niet had mogen ondergaan, moeten nu althans, na zoveel zonsop- en zonsondergangen, ook zelf eindelijk ten ondergaan, om niet meer opnieuw op te komen. De nalatige vergeet een einde te maken aan de vijandschap, de koppige wil geen vergiffenis schenken als er om wordt gevraagd, het trotse schaamtegevoel denkt er niet aan vergiffenis te vragen. Deze drie fouten houden de twisten levend, maar de zielen waarin zij niet sterven, doden zij. Laat het geheugen waakzaam zijn tegen de nalatigheid; de barmhartigheid tegen de koppigheid en een nederig inzicht tegen het trotse schaamtegevoel. Wie zich herinnert de plicht om zich te verzoenen verwaarloosd te hebben moet ontwaken en zijn loomheid van zich afschudden; wie zelf schuldeiser wenst te zijn van zijn schuldenaar, moet bedenken dat hijzelf schuldenaar is van God; wie zich schaamt, te vragen dat zijn broeder hem vergeeft, moet door een heilzame vrees deze valse schaamte overwinnen, opdat hij na een einde gemaakt te hebben aan die schandelijke twisten, zoudt leven, terwijl zij zijn uitgestorven. Dit alles doet de liefde, "die niet verkeerd handelt". De liefde moet, voor zover zij aanwezig is, worden ontwikkeld door een goed leven; voor zover zij te zwak is, worden verkregen door middel van het gebed.