Carthago, "Mensa Cypriani" een zondag in het jaar 418, na 28 mei
Stefanus wordt gestenigd; laten wij ons hem voor ogen stellen. Houd moed, lidmaat van Christus! Moed, atleet van Christus! Zie op naar Hem die voor u heeft gehangen aan het kruis. Hij werd gekruisigd; gij wordt gestenigd. Dan zegt Hij: "Vader, vergeef hun, want zij weten niet wat zij doen". En gij, wat zegt gij Laat ik eens naar u zien, misschien kan ik u tenminste navolgen. Eerst bidt de heilige Stefanus staande voor zichzelf met deze woorden: "Heer Jezus, ontvang mijn geest". Vervolgens knielt hij en geknield bidt hij: "Heer, reken hun deze zonde niet aan". Na deze woorden ontsliep hij. O, gelukkige slaap en waarlijke rust! Ja, bidden voor zijn vijanden dat is de ware rust. Maar, vraag ik u nog, heilige Stefanus, leg mij die houding uit; want ik begrijp het niet: waarom blijft gij rechtop staan als gij bidt voor uzelf en waarom knielt gij als gij bidt voor uw vijanden? Hij zal misschien dit voor ons begrijpelijke antwoord geven: "Voor mij heb ik staande gebeden, want om voor mijzelf, die God oprecht heb gediend, te bidden en verhoord te worden had ik geen moeite. Wie namelijk bidt voor de gerechte, heeft daar geen moeite mee; zo is hij dan ook rechtop blijven staan terwijl hij bad voor zichzelf. Het ogenblik echter kwam dat hij bad voor de Joden, voor de moordenaars van Christus, voor de moordenaars van de heiligen, voor degenen die hem stenigden. Hij sloeg acht op de buitensporigheid van hun goddeloosheid, die moeilijk vergeven kon worden, en daarom knielde hij. Buig de knieën in deze wijngaard, moedige werker! Ja, buig de knieën, alvorens uw arbeid te verrichten in deze wijngaard, grootmoedige werker. Het is echt een groot werk, wat gij daar verricht, uitstekend en alle lof waard. Gij hebt wel diep gegraven, om zodoende de laatste wortels van haatgevoelens tegen uw vijanden uit te roeien.