19 januari  God is bereikbaar

Wat dralen wij nog? Waarom laten wij de hoop op deze wereld niet varen en wijden wij ons geheel toe aan het zoeken naar God en het gelukkige leven? Maar wacht: ook de dingen van deze wereld zijn aangenaam. Zij hebben hun aantrekkelijkheid en die is niet gering. Terwijl ik zo bleef praten, terwijl deze vlagen elkander afwisselden en mijn hart heen en weer slingerden, gingen de tijden voorbij en bleef ik maar talmen met mij te bekeren tot de Heer. Ik stelde uit van dag tot dag in U te leven, maar ik stelde niet uit alle dagen in mijzelf te sterven. Terwijl ik het gelukkige leven beminde, vreesde ik het daar waar het was en terwijl ik het ontvluchtte, bleef ik het zoeken. Want ik was van mening dat ik diep ongelukkig zou zijn, als ik de omhelzingen van een vrouw zou moeten missen, en aan de medicijn van uw barmhartigheid, die mijn zwakheid kon genezen, dacht ik niet. Ik had er namelijk geen ondervinding van en ik meende dat de onthouding een werk was van eigen krachten, waarvan ik mij niet bewust was. Want mijn dwaasheid was zo groot dat ik niet wist dat niemand, zoals geschreven staat zich kan onthouden, als Gij het niet geeft. Ja, zeker zoudt Gij het mij gegeven hebben, als ik maar met innerlijk verzuchten had geklopt aan uw oor, en met vast geloof mijn zorg op U had geworpen.