Hippo, dinsdag of woensdag na Pasen, ca het jaar 402 of 412
Het evangelie volgens Lucas heeft ons laten horen dat de Heer is verschenen te midden van zijn leerlingen die onder elkaar twistten over zijn verrijzenis, en er niet in geloofden. Het was ook voor hen zo plotseling en ongelooflijk, dat zij Hem zagen en toch niet zagen! Want zij zagen een levende die zij hadden beweend als een dode; zij zagen Hém in hun midden staan die zij hadden betreurd toen Hij aan het kruis hing. Zij zagen Hem dus; en omdat zij hun eigen ogen niet konden geloven dat zij Hem werkelijk zagen, dachten zij dat zij zich vergisten. "Zij meenden", zoals gij hebt gehoord, "een geest te zien". Wat naderhand de ergste ketters aangaande Christus geloofden, dat geloofden eerder al de weifelende apostelen. Want vandaag zijn er die niet geloven dat Christus een lichaam heeft gehad; omdat zij het baren verwerpen van de Maagd, en niet willen geloven dat Hij is geboren uit een vrouw. Het feit dat "het Woord is vlees geworden", houden zij verder buiten hun geloof, of beter, buiten hun ongeloof. Ons gehele heilsplan: dat Christus mens is geworden om de mens terug te vinden, Hij, die als God de mens had gemaakt; dat alles, namelijk: dat Christus, ter wille van de vergeving van onze zonden, echt, en niet in schijn, bloed heeft gestort, en met zijn eigen bloed het handschrift van onze zonden heeft uitgewist, dat alles willen de verfoeilijke ketters als om strijd ontdoen van de ware zin.