Feest van de H. Laurentius 10 aug. na 417
Laten wij eens nagaan hoe een christen Christus moet volgen, ook zonder bloed te vergieten, of zonder gevaar te lopen als martelaar te lijden. De apostel Paulus zegt, als hij spreekt over Christus, de Heer: "Hij die bestond in goddelijke majesteit heeft zich niet willen vastklampen aan de gelijkheid met God". Welk een majesteit! "Hij heeft zichzelf ontledigd en het bestaan van een slaaf op zich genomen. Hij is aan de mensen gelijk geworden en als mens verschenen". Welk een nederigheid! Christus heeft zich vernederd: ziedaar, christen, waaraan gij u hebt te houden. Christus "is gehoorzaam geworden": waarom zijt gij hoogmoedig? Tot hoever is Christus gegaan in zijn gehoorzaamheid? Tot de menswording van het Woord toe, tot het deelhebben aan de sterfelijkheid van de mens, tot de drievoudige bekoring van de duivel, tot het verdragen van de spot van het Joodse volk, tot het bespuwd en gebonden worden, tot de vuist- en geselslagen toe; als dit nog te weinig is: "tot de dood toe", en als ook nog iets moet worden toegevoegd over de wijze van de dood: "tot de dood aan het kruis". Wij hebben dat voorbeeld van ootmoed: het geneesmiddel voor onze hoogmoed. Waarom u opblazen, mens? Gij wordt driftig, gij zijt diep bedroefd, gij raakt in vuur voor ik weet niet welk onrecht u aangedaan. Als gij christen zijt, zie dan eens naar uw Koning: laat Christus zich eerst eens wreken. Want Hij heeft zich nog niet gewroken, Hij, die voor u zoveel heeft geleden. Ja, die verheven Majesteit hoefde óf helemaal niet te lijden, óf kon zich onmiddellijk wreken. Hoewel Hij echter zo'n grote macht bezat, had Hij tevens zo'n groot geduld; want "Christus heeft voor ons geleden en ons een voorbeeld nagelaten; gij moet in zijn voetstappen treden". Gij ziet dus, mijn dierbaren, dat, behalve het storten van bloed, behalve boeien en kerkers, behalve geseling en foltering er nog veel overblijft waarin wij Christus kunnen volgen. Na vervolgens deze weg van de vernedering te hebben afgelegd, na de dood te hebben bedwongen, is Christus naar de hemel opgegaan; laten wij Hem daarheen volgen. Luisteren wij naar het woord van de apostel: "Als gij dan met Christus ten leven zijt gewekt, zoekt wat boven is, daar waar Christus zetelt aan de rechterhand Gods. Zint op het hemelse, niet op het aardse". Weersta alle tijdelijk genot, waarin de wereld u wil storten; versmaad alle bitterheid en tegenheid waarmee hij u dreigt. Wie zo doet, kan er zeker van zijn dat hij in Christus' voetspoor gaat en mag terecht met de apostel Paulus zeggen: "Ons vaderland is in de hemel".