Hippo, waarschijnlijk maandag of dinsdag na Pasen het jaar 412-413
De verrijzenis van onze Heer Jezus Christus betekent een nieuw leven voor hen die in Jezus geloven; dit is het geheim van zijn lijden en zijn verrijzenis, dat gij goed moet kennen en waarnaar gij moet leven. Want het is niet zonder reden dat het Leven zich aan de dood heeft blootgesteld. Het is niet zonder reden dat de Bron van het leven, waaruit wij drinken om te leven, deze beker heeft gedronken, die Hij niet hoefde te drinken. Christus hoefde immers niet te sterven. Gaan wij eens na vanwaar de dood komt; laten wij zijn oorsprong zoeken. De vader van de dood is de zonde. Was er immers nooit gezondigd, dan zou niemand sterven. De eerste mens ontving, toen hij werd geschapen, van God een wet, dus een voorschrift. Als hij zich hieraan hield, zou hij leven; als hij het schond, zou hij sterven. Omdat hij niet geloofde dat hij zou sterven, deed hij dát waardoor hij zou sterven en zo ervoer hij, dat wáár was geweest wat Hij, die hem de wet had gegeven, had gezegd. Vandaar de dood, vandaar de sterfelijkheid, vandaar de moeitevolle arbeid, van daar de ellende, vandaar ook na de eerste dood, de tweede dood; dit is, na de tijdelijke dood de eeuwige dood. Aan deze voorwaarde van de dood,
aan deze helse wet is elke mens die geboren wordt, onderworpen: behalve die éne Mens die mens is geworden opdat de mens niet zou verloren gaan. Hij toch is gekomen, zonder gebonden te zijn aan de wetten van de dood. Vandaar spreekt de psalm over "een vrije onder de doden".