Home
5 oktober Christus: deelgenoot van onze angst en ons gebed
"Tot U, Heer, neem ik mijn toevlucht, laat mij nooit beschaamd komen staan". Gij ziet dat er sprake is van angst en hoop: maar gij ziet dat dit geen angst is zonder hoop. Ook al is er dan enige verwarring in het hart van de mens, toch is dat niet zonder vertroosting van de kant van God. In deze woorden van de profeet spreekt Christus, ja, ik durf zeggen: Christus spreekt hier. In de loop van deze psalm brengt de profeet dingen ter sprake die, voor ons gevoel, niet passen bij Christus, bij ons hoogverheven Hoofd en vooral niet bij dat Woord dat in het begin God was bij God. Ook zullen sommige woorden hier ogenschijnlijk misschien niet passen bij Christus, beschouwd in het bestaan van dienaar, een bestaan van dienaar dat Hij heeft aangenomen uit de Maagd; en toch is het hier Christus die spreekt, want ik hoor in Christus' ledematen, Christus zelf. Nu moet gij goed weten dat er sprake is van één Christus: het Hoofd en zijn lichaam, want Hijzelf zegt als Hij over het huwelijk spreekt: "Er zullen er twee zijn in één vlees, zo zijn zij dus niet langer twee, één vlees als zij geworden zijn." Zegt Christus dit misschien van een willekeurig huwelijk? Luister dan naar de apostel Paulus: "Die twee zullen één vlees zijn; dit geheim heeft een diepe zin. Ik voor mij betrek het op Christus en de Kerk". Zo ontstaat er dus als het ware uit twee in zekere zin één Persoon: uit Hoofd en lichaam, uit Bruidegom en bruid. Want de eenheid van deze Persoon, die men allerwonderlijkst moet noemen, merkt ook de profeet Jesaja op. Het was tenslotte Christus zelf die zich, in profetische woorden, in hem uitsprak: "Als een bruidegom legt hij mij een hoofdband aan, en als een bruid siert hij mij met opschik". Hij noemt zich bruidegom en Hij noemt zich bruid: waarom anders bruidegom en bruid dan: omdat er twee zijn in één vlees? Als er dus twee zijn in een vlees, waarom dan niet twee in één stem? Laat derhalve Christus spreken, omdat in Christus de Kerk spreekt en in de Kerk Christus spreekt; het lichaam dus in het Hoofd en het Hoofd in het lichaam.