7 juni  Het nieuwe gebod veroudert niet

"Een nieuw gebod geef Ik u: gij moet elkaar liefhebben"; niet zoals zij elkaar beminnen die elkaar in het verderf storten, ook niet zoals mensen elkaar beminnen omdat ze mensen zijn; maar zoals zij elkaar beminnen omdat ze goden zijn en zonen van de Allerhoogste, allen, opdat zij broeders zouden zijn voor diens enige Zoon; zij beminnen immers elkaar met de liefde waarmee Hij hen heeft liefgehad; want de Zoon heeft de bedoeling hen op te voeren tot die eindbestemming die hen wel moet bevredigen, omdat daar hun verlangen met alles wat goed is, bevredigd wordt. Dan immers zal niets aan het verlangde ontbreken als "God alles in allen zal zijn". Zo 'n einde kent geen einde. Niemand sterft dáár, waar niemand komt die niet afsterft aan de wereld. Over deze dood sprak de apostel Paulus: "Gestorven zijt gij immers en uw leven is nu met Christus verborgen in God." Vandaar misschien dit gezegde: "Sterk als de dood is de liefde". Want door deze liefde komt het, dat wij, nog wonend in dit vergankelijk lichaam, aan deze wereld afsterven en dat ons leven met Christus verborgen is in God. Ja, deze liefde zelf is onze dood aan de wereld en ons leven met God. Immers, als reeds "dood" heet het uittreden van de ziel uit het lichaam, hoe is dan geen "dood" het uittreden van onze liefde uit de wereld? Sterk als de dood is dan ook de liefde. Wat is sterker dan zij, waardoor de wereld wordt overwonnen?