Het jaar 414
"Ja, ik ben de minste van de apostelen, niet waard apostel te heten, want ik heb Gods Kerk vervolgd". Niemand was hardnekkiger onder de vervolgers: dus niemand was zo vooraanstaand onder de zondaren. "Mij echter is barmhartigheid bewezen", zegt Paulus. Waarom hem barmhartigheid is bewezen legt hijzelf uit: "Jezus Christus wilde aan mij als eerste blijk geven van heel zijn lankmoedigheid, als een voorbeeld voor allen die in de toekomst op Hem zouden vertrouwen en eeuwig leven winnen." Met de bedoeling om zondaars die zich tot Hem bekeren te vergeven - zijn eigen vijanden niet uitgesloten -heeft Christus mij, als eerste gekozen, nog wel zijn meest hardnekkige vijand; en als Hij die zou genezen, hoefde niemand anders meer te wanhopen. Het is trouwens gewoonte bij de geneesheren dat zij, bij de vestiging op een plaats, waar zij onbekend zijn, bij voorkeur hun zorg besteden aan zieken die zijn opgegeven, om ten aanzien van hen zowel hun welwillendheid te betrachten als ook om een hoge dunk te geven van hun kennis. Iedere bewoner van die streek kan dan aan zijn buurman gaan zeggen: "Ga naar die geneesheer toe, wees er zeker van Hij geneest u." Die zieke antwoordt: "Mij genezen?" Ziet gij dan niet waaraan ik lijd?" "Ik", zegt de ander, "heb iets dergelijks meegemaakt; wat gij doormaakt heb ik toch ook doorgemaakt." Zo spreekt Paulus iedere zieke aan die de wanhoop nabij is: Degene die mij heeft genezen heeft mij naar u toe gezonden, en Hij heeft mij gezegd: "Ga naar die wanhopige daar en leg hem uit wat gij hebt gehad, waarvan Ik u heb genezen, hoe vlug Ik u heb genezen."