2 april  Echte ontroering van Christus

Het is geen kleine moeilijkheid waarvoor het evangelie van de heilige Johannes ons plaatst, waar hij zegt: "Na deze woorden werd Jezus ontroerd in de geest en Hij getuigde en sprak: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: één van u zal Mij overleveren". Wat Jezus met deze woorden zegt n.l. dat Hij ontroerd werd in de geest, is dat niet hetzelfde als wat Hij elders zegt: "Nu is mijn ziel ontroerd. Wat moet ik zeggen? Vader, red Mij uit dit uur; maar daarom juist ben ik tot dit uur gekomen". Zoals toen dus zijn ziel ontroerd was bij het naderen van het lijdensuur, zo is ook nu, als Judas naar buiten zal gaan en naar Hem toe zal komen, bij het naderen van zo'n misdaad van de verrader, "zijn ziel ontroerd". Hij is dus ontroerd terwijl Hij macht heeft om zijn leven te geven en macht om het terug te nemen. Is zulk een ongewoon grote macht ontroerd, is de onwankelbare dan rots ontroerd of is in Hem onze zwakheid ontroerd? Ja, inderdaad! Nu moeten de dienaren van de Heer niet iets onwaardigs gaan denken over hun Heer, maar zij moeten zichzelf herkennen als ledematen van hun Hoofd. Degene die gestorven is voor ons, is Dezelfde die ook ontroerd was voor ons. Hij dus die bij machte was om te sterven was ook bij machte om ontroerd te zijn; Hij die ons armzalig lichaam heeft omgevormd gelijkvormig aan zijn verheerlijkt lichaam, heeft ook in zich de aandoening van onze zwakheid omgevormd door van ganser harte met ons mee te lijden. Als nu de Grote en Sterke, de Onwankelbare en Onoverwinnelijke ontroerd wordt, dan mogen wij niet bang zijn dat Hij het opgeeft; Hij gaat niet ten onder maar Hij is op zoek naar ons. Ons, zeg ik, ons zoekt Hij nu eenmaal zo; onszelf moeten wij terugkennen in zijn verwarring, om niet in wanhoop ten onder te gaan, wanneer wij in verwarring geraken. Wanneer Hij ontroerd is die niet ontroerd kan zijn tenzij Hij het wil, dan is dat een troost voor hem die ontroerd is ook zonder dat hij het wil.