25 maart  De mens "Jezus" geeft ons te denken

Wat is Hij klein, zegt gij, die pasgeborene! maar ook: wat is Hij groot, die van een maagd geboren is! Hij, die van een maagd geboren is, geeft u te denken over dit wonder, in de tijd voltrokken. Hij heeft u dus een wonder laten zien in de tijd, opdat gij Hem zoudt zoeken en bewonderen in zijn eeuwigheid. Want Hij, die komt als een bruidegom, komt uit zijn bruidsvertrek: uit de maagdelijke schoot waar het Woord en het vlees hun goddelijk huwelijk hebben bekrachtigd, heeft een wonder verricht in de tijd, maar zelf is Hij eeuwig; zelf is Hij eeuwig mét de Vader. Hij is het, die "het Woord was van in het begin, en het Woord was bij God en het Woord was God". Zo heeft Hij voor u iets gedaan om u te genezen, en u in staat te stellen te zien wat gij niet in staat waart te zien. Wat gij geringschat in Christus is niet wat het genezen oog zal zien, maar dat is het geneesmiddel, dat de zieke wordt toegediend. Tracht niet overhaast te komen tot deze aanschouwing die het voorrecht is der gezonden. Deze aanschouwing is het voorrecht van de engelen, de engelen beleven er vreugde aan, de engelen voeden er zich mee, zij leven daarvan. Toch raakt het voedsel, waarmee zij zich voeden, niet op, ja, hun voedsel vermindert niet. Op hun verheven tronen in de hemel, in oorden, die boven de hemelen zijn, wordt het Woord door de engelen aanschouwd, en dat is hun vreugde: het Woord strekt hun tot voedsel, maar het blijft onveranderlijk. Om de mens echter in staat te stellen het brood van de engelen te eten, is de Heer der engelen mens geworden. Dat is ons heil: geneesmiddel voor de zieken en voedsel voor de gezonden.